Mezelf redden van het leven dat ik gecreëerd heb… Zojuist hoorde ik die woorden in een geluidsopname en het blijft aan me knagen… Wat is het leven dat ik gecreëerd heb? En wat zijn de elementen waar ik helemaal niet blij mee ben?…
Het fijne van dit soort overpeinzingen is, dat ik het antwoord allang weet, het ligt als het ware te wachten totdat ik het kom ophalen…
Ik ben een mensenmens en in mijn geval betekent dat dat ik helemaal opleef als ik in gezelschap van anderen ben. Dat kan 1 op 1 zijn, maar ook een hele groep. In gesprek met een ander hoor ik mezelf en ontstaat inzicht. In het samenwerken, samen de wereld verkennen, samen genieten, begint mijn bloed te stromen, komt er energie los, begin ik echt te leven…
Ik ben echter ook vaak gekwetst en uitgelachen, als nieuwkomer en buitenstaander.
Van deze twee ingrediënten heb ik een leven gecreëerd waarin ik me emotioneel afhankelijk opstel. Waarin ik lijdzaam afwacht wanneer een ander alsjeblieft met mij iets wil ondernemen en me vaak afvraag of ik niet als opdringerig wordt gezien.
Veel van mijn tijd verdoe ik dan met zinloze bezigheden of met heel geforceerd bezig zijn om dan toch in mijn eentje van alles te ondernemen zonder de energie die ik krijg wanneer ik samenwerk, het put me uit. Het voelt als het altijd maar duwen van je auto omdat je het gevoel hebt dat je niet het recht hebt om er brandstof in te doen…
Ik voel dat het herstel van mijn longen samengaat met het leven op een wijze die recht doet aan mijn verlangens. Ik heb recht op mijn behoeften, ik mag ze uiten en ik mag ernaar handelen. Trouw zijn aan mezelf, luisteren naar mezelf, authentiek zijn…
Hoe red ik mezelf van het leven dat ik gecreëerd heb? Ik heb in de afgelopen dagen al enkele malen spontaan iets ondernomen, omdat ik er zin in had, zonder alle voors en tegens te overpeinzen. Het voelde bevrijdend en ik ben maar 1 keer afgewezen. Ik ga door op deze weg en ik neem me voor om zonodig op tijd te duiken, ik weet namelijk wel dat afwijzingen vrijwel nooit persoonlijk zijn, en de grootste afwijzing komt zoals altijd… van mezelf…